Gelezen in.........

 

 

Oververhit

Deckchair En Parasol En Zon Op Witte Achtergrond Geďsoleerde 3d I Stock  Illustratie - Illustration of vliegtuig, rust: 116596327Hij vertelde me laatst dat ie op een snikhete dag in de vijver was gaan zitten. Bovenop de vissen. In een bandje, dat wel. De warmte was hem parten gaan spelen en deed hem verkoeling zoeken in zijn eigen vijver. Z’n echtgenote beaamde het verhaal: ‘Hij kookt gewoon over, op zo’n hete dag.’ Ik grinnikte om het verhaal. Zo één hebben wij er thuis ook.

Als het kwik slechts even boven de twintig graden is gestegen, begint er een serie klaagliederen. Puffend en kreunend zweeft ze dan door het huis. Voortdurend klaagt ze dan dat dit toch echt geen weer is voor een normale Hollander. Angstvallig begeeft ze zich die dag niet buitenshuis, om te voorkomen dat ze ook maar één zonnestraal op zou pikken, die haar lichaamstemperatuur nog verder opzweept.

Je kent ze vast zelf ook wel: mensen die niet tegen de hitte kunnen. En zo niet, dan moet je je Bijbeltje nog maar eens openslaan, om koning David iets beter te leren kennen. Op een zeker moment in zijn leven komt hij op een punt, dat zijn ‘levensvocht veranderde in een zomerse droogte’ (Psalm 32: 4). De hitte werd hem te veel. Figuurlijk natuurlijk.

En misschien, als ik nog een stapje dichterbij mag komen, misschien herken je dat zelf ook wel. Je voelt je uitgedroogd. De beloofde stromen van Gods zegen laten voor je gevoel al jaren op zich wachten…

Hoe komt het toch dat je je zo voelt? Is het, omdat je door hete vuren moest gaan (Jesaja 43: 2)? Je bent oververhit uit de beproeving gekomen. Je kunt de hitte niet meer verdragen.

Of is het door de woestijn, waarin je al maanden of jaren rondzwerft? Het geloof is helemaal doodgebloed. Oases van versterking zijn verleden tijd. Het is alsof je wat rond sjokt in een land, dor van droogte. En net als dat vermoeide hert uit Psalm 42 schreeuw je om waterstromen.

Bij David is de reden nog iets anders. Het zijn zijn zonden, die hem benauwen. Hij ervaart Gods hand, maar dan niet als een troostende hand. David ervaart Gods hand heel anders: ‘Dag en nacht drukte Uw hand zwaar op mij, mijn levensvocht veranderde in een zomerse droogte.’ Ook dat is God.

Kun je de hitte ook niet meer verdragen? De bittere, hete tranen, de geloofsbeproeving, Gods toorn over de zonden die je hebt gedaan: je kookt haast over. Je hebt het niet meer. Je smacht naar water en verkoeling.

Ach, zoek alsjeblieft niet in je eigen vijvertje naar verkoeling. En blijf niet wat rondhangen in je eigen huisje, totdat de koelte weer door dat levenshuis stroomt. Het is tijd om op zoek te gaan naar de Bron. De Bron van troost, de Bron van geloof en de Bron van vergeving.

In Jezus’ genaderivier vind je verkoeling. Daar vind je levend water. Nieuwe krachten, om de levenstocht verder te lopen.

Daar vind je ook vergeving. Volkomen. Voor ál je zonden. Want God, Hij is geen God van wraak, maar Hij vindt in gunst Zijn lust. (Psalm 85).

Ja, wie in die genaderivier van Jezus zijn verkoeling en vergeving heeft gevonden, die jubelt het met de Psalm uit: Halleluja! De hitte van Uw gramschap is geblust!

 

Uit Geloofstoerusting.nl

 


 

Een eenling op een niet-christelijke school

Op refoweb, een christelijke jongerencommunity, stond de volgende vraag van een meisje die het heel moeilijk vindt om op school te getuigen van haar geloof. Hieronder een paar punten uit haar vraag en het antwoord van ds. Michel van Heijningen uit Alblasserdam. Inderdaad is het vaak moeilijk om een eenling te zijn. Misschien ook wel herkenbaar voor jullie, die voor het eerst of al langer naar het voortgezet onderwijs gaan.

Afbeelding met restaurant

Automatisch gegenereerde beschrijving

Op mijn niet-christelijke school zijn we sinds een paar weken begonnen met het vertalen van oudchristelijke teksten en brieven. Hierbij leren wij ook achtergrondinformatie over het christelijk geloof, onder andere wat christenen nou precies geloven, wat het verschil is tussen katholieken en protestanten en de globale inhoud van de Bijbel. Het probleem is, dat mijn leraar erg focust op de kenmerken van het geloof die door de meeste in de samenleving als ouderwets, achterhaald of oneerlijk worden gezien. Hij brengt zijn verhaal op zo’n manier dat het lijkt alsof vrouwen bijna niets mogen volgens de Bijbel en hij heeft ook een hele les besteed aan de evolutietheorie tegenover het scheppingsverhaal, waarbij hij deze laatste ontkrachtte door middel van ‘wetenschappelijke bewijzen’…

…Ik heb soms het gevoel dat het eigenlijk de bedoeling is dat er een prachtige geloofsbelijdenis uit mijn mond rolt, maar dat het me niet lukt om de dingen te zeggen die God wil. Ik word hiervan boos en verdrietig: dit was mijn kans om een heleboel klasgenoten serieus te laten nadenken over Jezus. Volgens de Bijbel zou de Heilige Geest me bij dit soort dingen helpen als ik dit geloof, toch?...

Ik wil graag blijven geloven, maar vind dit erg lastig en dit gevoel wordt versterkt door alles wat er op school gebeurt. Kan iemand mij hierbij helpen?

 

Wat ben je dapper en gelovig! Enorm stoer en goed dat je zo op jouw school probeert iets van het geloof in God te delen. Tegelijk wat is het lastig voor je om als eenling daar te zijn. 

Je wilt graag mensen overtuigen, zo lees ik in je vraag en dat lukt niet. Laat ik het maar direct zeggen; dat gaat je nooit lukken, ook niet na een cursus welsprekendheid of met allerlei handige trucjes of wat dan ook. Overtuigen is namelijk niet onze taak, die beperkt zich tot getuigen. En een getuige dat ben je, soms zelfs zonder woorden.  

Als ik jouw vraag lees, zou ik zeggen, bid voor de mensen om je heen, je leraar en je klasgenoten, werp al je zorgen op Jezus, Hij zorgt voor jou (1 Petrus 5). Je klasgenoten en je leraar worden niet overtuigd door jou, maar mogelijk wel door Gods Geest die zeker werkt. Je bent van Hem afhankelijk, in je geloofsleven en zeker in je getuigen. Het is namelijk mogelijk dat jij al stotterend en blozend een paar haperende zinnen zegt die later mensen aan het denken zetten. Geloof je dat?

 

Wij denken weleens dat Paulus als hij ergens kwam preken een gloedvol en overtuigend betoog hield. In 2 Korinthe 10: 10 staat echter dat de mensen zeggen: zijn lichamelijk aanwezigheid is zwak en zijn spreken is verachtelijk. Die voordracht was dus echt niet zo super. Mensen werden daardoor niet overtuigd. En toch ontstonden er gemeenten, niet dankzij Paulus woorden, maar ondanks. De Heilige Geest gebruikt zwakke middelen en mensen. 

Voel je vooral niet schuldig dat het je niet lukt, ik geef je de hand. Vertrouw op God die vaak zonder dat je het merkt je woorden gebruikt. Natuurlijk mag je erom bidden dat je er iets van ziet, maar zeg er dan achteraan: Uw wil geschiede. Het gaat er om dat het werk van God doorgaat, niet of ik dat altijd merk. Ooit zei een dominee: hoe minder ik er van zie, hoe meer ik ervan geloof. 

 

Voor jezelf zou ik zeggen, zorg dat je geloof gevoed wordt, spreek over deze situatie ook met mensen uit je kerk. Laat je ook voeden ín de kerk. Misschien kan je ook nog eens een apologetisch boek lezen (ik denk boeken van Tim Keller of Mart Jan Paul). Laat je in elk geval niet wijs maken dat je dom moet zijn om te geloven. Grote geleerden in het verleden (denk aan Newton) en het heden geloven ook. Mij helpt het altijd om te bedenken: er zijn mensen die een intelligentie hebben waar de mijne in kan rondfietsen en die op dezelfde wijze geloven als ik. 

Daarnaast zou ik zeggen, wat mooi dat jullie klassiek christelijke teksten lezen. Die woorden zouden zelf hun kracht kunnen doen. Voor alles zou ik tegen je willen zeggen: houd vol! Misschien komt het daar meer dan ooit op aan voor christenen in deze tijd.